Андрей ащи юӆн омӑс­ман хоӆуп ӆэ­щӑ­тӑс. Нивӑӆ оӆ ӆуват пухӆ Егор ванӑн юнтӑс.

– Пухие, – ащи ястӑс, – нӑӊ вәӆӑн, мин нӑӊ пиӆэнӑн – хӑнтэӊӑн?

Егор әмӑщман юнтты вуӆыйс.

– Хӑнты? Ащєм, муйсӑр мин хӑнты? Мин нюки хотн ӑн вәӆӆумн па вўӆы тащ ӑн ӆавӑӆӆумн. Мин вошӑӊ ар нартупӑӊ хотн вәӆӆумн, ма ӑшколая ӊхӆум!

Ащеӆ нхман хоӆуп ӆэщӑтты вуӆыйс. Ӆўв сєм­ӊӑӆаӆн, мӑтты ки, тўт сўӆ­тум якты питӑс.

– Нӑӊ тәса лупӆӑн, Егор, мўӊ па щирн вәӆӆўв. Тәп шєӊк хўвн мўӊ опращӆўв мўӊ мўвевн, вәнтэвн па вутаӊ Асэвн кәщая вәсӑт. Ӆӑӊхаӆӑн, ма нӑӊена пу­тӑртӆум, муй щирн ӆыв катрайн вәсӑт?
Егор ухӆ ёвӆӑсӆэ, ӆўве­ӆа шєӊк әмща йис.

– Пухим, нәмса, – ащеӆ оӆӊитӑс. – Аӆӑӊа йис. Мўӊ Анна вән щащев нюки хотэӆн нух киӆӑс. Нюки хот – щит х шәпӑт эвӑӆт щимӑщ хотые, нәмӑӆта нюкет пунӆыйт. Нюки хот ӆыпийн иса пурайн тўт вўщийӆ, щи унтасн ӆє­тут кавӑртӆы па ӆыпийн хошум. Нюки хот нәмӑӆта вўс вәӆ, щӑӆтаса нухӆы пәсӑӊ йиӆ.
Щи пурайн Михаил вән щатьщащеӆ ов пў­ӊӑӆн омӑсман ӆэщӑтум хоӆупӆаӆ вантӑс. Хӑнты хуят пӑта юхан – мєт вуӆаӊ тӑхи! Ӆўв ӆапӑтӆ, юхан хўват арсыр тӑхета ӊхты рӑхӆ. Михаил щатьщащеӆ Вуӆаӊ Асэв ма вәс: хута мєт вән хўӆӑт, хута пасты сортӑт вәӆӆяӆӑт. Ӆўв ӑнтә ӑӆ щирн хўӆ веӆпӑсӆӑс, ӆўв иса пурайн єпӆӑӊ хў­ӆӑт пӑта Асэва «вән пә­мащипа» ясӑӊ лупӑс. Щи­ты хӑнтэт йистєӆн мўв-авӑ­та «пәмащипа» лупӆӑт. 
Ӆўӊ пурайн ӆыв ващ кеӆӑт эвӑӆт сэвум хоӆпӑт омӑссӑт. Тӑӆ пурайн, хән юханӑтн ӊк кўӆа йиӆ, Михаил щатьщащеӆ па ӆўв ӆәхӑсӆаӆ ӊкӑн ум­лєп вєрсӑт па щӑта хўӆ веӆпӑсӆӑсӑт. Иса пурайн хўӆ ар вәс! Веӆум хўӆн щемья ӆапӑтты тӑрмӑс, итәх арат хўӆ сорӑӆсӑт, ӆәӆн тӑӆ пурайн ӆєты. Щимӑщ сорум хўӆ – щит юхӑӆ, шєӊк єпӆӑӊ ӆєтут.

Анна вән щащи пӑсан ӆэщӑтӑс. Ӆўв веӆум хўӆ кавӑртӑс. Щи тумпи вән­тӑн єпӆӑӊ вўрты вонь­щумут па хумӑсвәӆ вонь­щӑс. Етн щемья щухал пўӊӑӆн ӑктӑщӑс. Михаил щатьщащи вәнтӑн вәӆты мир оӆӑӊӑн арсыр путрӑт путӑртӑс, щи тумпи ясӊӑӆ тәсӆэ, муй пӑта вәнт ӆа­вӑӆман тӑйты мосӆ. Щу­хал хуща тўт амтӑӊа юнтмаӆ пурайн Анна ща­щи няврємӆаӆа арӆаӆ арийс.  

Хуӆыева ӆыв пурмӑсӆаӆ вәнтӑн єнмум утӑт эвӑӆт вєрман вәсӑт: хоп – х эвӑӆт, воньщуп – тунты эвӑӆт, хошум ӆәмӑтсух – вўӆы сух эвӑӆт. Ӆыв кашӑӊ х, кашӑӊ хўӆ сӑмӑӊа тӑйман вәсӑт. Юхӆы мўв-йиӊк вәӆты пӑта мосты утӑт мӑс.
Андрей ащеӆ путрӑӆ етшуптӑсӆэ па Егор пухӆ пєӆа вантӑс.

– Щиты, пухим, мўӊ опращӆўв вәсӑт. Щит мўӊ йис вәӆупсэв. Вәӆӑн? Щит Вуӆаӊ Асэв ӆывеӆ ӆап­тӑс, ӆўв тӑм пура вәнты увӑӆ. Па щи воньщумутӑт миюм вәнт тӑм пура вән­ты нўвӆаӆ сыящӆ. Кашӑӊ хуятэвн щи мутра вәӆӆяӆ.

Егор уӊӆӑӆ пўншман омсӑс. Юнтупсэӆ оӆӑӊӑн хуӆт юрємӑсӆэ.

– Ащи… – ӆўв вушийӆ. – Ащи, ма… ма – хӑнты! Щит шєӊк м! Ӆыв щи арат вәйтсӑт! Ащи, тӑмхӑтӆ хўӆ ншты мӑнӆумн? Ма щи арат хўӆ веӆпӑсӆӑӆум! Ма юхан пиӆа путӑртты ӆӑӊхаӆум!

Андрей ащи нхман пухӆ така ӑпӑӆмӑсӆэ.

– Щит м вєр, Егор! Мӑнӆумн, пухим! Минємн опращӆўв вәӆупсы оӆӑӊӑн хуӆна ар вәйтты мосӆ. Тәп щи вєр хўӆ ншты вєр эвӑӆт оӆӊитты – щит шєӊк м вєр!    

Анастасия Кирейчева хăншум моньщ
хӑнты ясӑӊа тулмащтӑс: Людмила Гурьева